Januari 2002

31.1.2002		Wonen in Zuid-Afrika Nico schrijft vandaag ondermeer: Net een oude achtergelaten grootmoeder terug naar huis gebracht. de kinderen kwamen haar zelf niet oppikken na verschillende malen aandringen. In haar huis (vier muren een metalen plaat erop, 2 stoelen en een bed) geraakten we niet binnen, dus het gebouwtje ernaast (vier muren en een metalen plaat zonder iets) maar gebruikt ...
29.1.2002		Vandaag ontvingen wij van Nico het volgende kort en krachtig bericht in onze mailbox: > alles ok > vandaag de tuin in orde gebracht en gezweet > groeten > nico In bijlage aan deze e-mail was een varkensverhaal
28.1.2002		Wegens het minder goede weer in Mariannhill (20° en zeer mistig), trokken Inge en Nico het voorbije weekend naar Durban i.p.v. naar de bergen. Maandag scheen de zon volop. De kruidentuinplannen krijgen al concrete zichtbare vormen. Inge en Nico reden in een 'bakkie', 2 nonnen vooraan en zij achterin, naar een plantenkwekerij. Vooral kruiden om geneeskrachtige zalfjes mee te maken werden er aangeschaft. Zij wensen alle grieperige mensen veel beterschap.
24.1.2002		Vanuit Mariannhill bereikten ons gisteren avond nog volgende berichtjes: Het 'Streetwise'-project, waar Nico zich zeer positief over uitlaat en als zinvol bestempelt, zit nog in de aanvangsfase. Op het einde van voorbije week waren er 6 vrijwilligers en 5 kinderen. Daarentegen zijn er in het St. Mary's hospital, stageplaats van Inge, vele handen tekort om al het dringende werk te verzetten. Inge regelde voor Nico een afspraak met Sister Silke (haar begeleidster) en dit had als resultaat dat Nico dinsdag een contract tekende in het ziekenhuis. Hij zal er meehelpen aan het project waar ook Inge voor ingeschakeld is. Wat gaat hij zoal doen? Verwerken van een enquete, inkopen doen om een voedselpakket samen te stellen, de communities mee gaan bezoeken. Hij droomt ervan om er een kruidentuin aan te leggen met geneeskrachtige planten ... Zo vertrekken zij nu samen om 7 uur naar 'hun werk' en komen zij samen omstreeks 16 uur terug in hun pension. Zoals jullie weten is er daar een zwembad en een frisse duik in dat zwembad is dan welgekomen. Inge stelt het ook goed, haar werk is wel vermoeiend, maar nog meer boeiend. Haar thesis vraagt ook wel wat van haar tijd. Voor het volgende week-end plannen zij een begeleide uitstap naar de Drakensberg, een wondermooi wandelgebied in het westen van Kwa Zulu Natal, langs de grens van Lesotho. Waar wij wel eens vogels om een kruimeltje brood zien bekvechten, zijn zij van op het terras in hun pension soms getuige van een vechtpartijtje tussen apen ... Bij deze maken wij ook aan alle lezers de groeten over van Nico en Inge
23.1.2002		Wij ontvingen vandaag enkele foto's van St. Mary's hospital. Je kan ze hier bekijken. Thanks to Mr. Charles Grey who has sent us these pictures.
19.1.2002		Om ons een beetje jaloers te maken wat het weer betreft, schrijft Nico vandaag in een e-mail: i.v.m. de warmte stond er in de krant dat donderdag echt buitengewoon was: de laagste temperatuur in de provincie was 33 graden, op de luchthaven gemiddeld 35 met een aanvoelen van begin in de veertig. Ik denk dat dat bij ons zeker niet minder was. Verder schrijft hij: Vandaag om 5 uur weer gewekt geweest geworden door een roeper/zanger in zulu, heel plezierig. Nadien de klokken van het klooster en nog later die van de kathedraal en tegen iets voor 7 startte de mis bij ons op het verdiep.
18.1.2002		Wij telefoneerden vanavond met onze 'avonturiers' en vatten dit gesprek als volgt samen: Inge en Nico stellen het goed. In tegenstelling met vorige dagen bracht de voorbije nacht geen afkoeling en dit veroorzaakte urenlang wakker liggen. Citaat "Ja, het is hier werkelijk snikheet". Nico zoekt zijn weg nog in het streetwise-project. Momenteel verblijven er een 10-tal jongeren tussen 10 en 15 jaar. Vandaag ging Inge samen met de zuster op huisbezoek. Bij haar thuiskomst na het werk moest ze toch wel wat bekomen. Bij een echt lekker afrikaans wijntje bespraken zij hun dag. Voor morgen plannen zij een computerwerkdag in het ziekenhuis. Na de misviering van volgende zondag staat er voetballen met de straatkinderen op het programma. Vandaag kregen zij een rondleiding in het klooster van Mariannhill. Pater Cas, een hele toffe pee (citaat), was hun gids. Zij maakten meteen de afspraak dat Inge en Nico volgend weekend voor hem zouden koken. Alle lezers van deze site krijgen vele groetjes toegestuurd.
17.1.2002		Het thuisfront ontving vandaag een 'persmededeling' van Nico en Inge: klik hier om deze te lezen
15.1.2002		Inge stuurde vanavond het volgende berichtje: Mijn werkdag zit erop, nu nog wachten op Nico die me komt oppikken. Hier gaat alles zijn gangetje. Ik werk nu wat meer zelfstandig (met tolk). Alles gaat goed hier, alleen heb ik soms het gevoel dat ik niet veel werk verzet. Ze beweren hier bij hoog en bij laag dat dat niet waar is, maar dat het afrikaanse ritme wat trager is. Ik hou niet zo van eindeloos treuzelen, maar ik zal er aan moeten wennen. Gisteren liep ik nog 5 meter voor mijn tolk, vandaag ben ik maar even traag gaan lopen. Vandaag nog wel wat triestige dingen gezien, maar je geraakt er vreemd genoeg echt aan gewend. Ze brengen in het ziekenhuis regelmatig kindjes binnen die op sterven na dood zijn, je ziet doodzieke, ondervoede mensen liggen, ze lijken 60 jaar en blijken achteraf nog geen 30. Zo van die dingen. Ik laat het allemaal een beetje over me heen gaan momenteel, als we in Belgie terug zijn heb ik nog genoeg tijd om erover te piekeren. Groeten aan iedereen.
12.1.2002		Deze morgen stuurde Nico het volgende berichtje: Nieuws uit die mooie land Suid-Afrika. We zitten dit weekend in Durban en we gaan proberen iets van de stad te zien, maar het is hier verschrikkelijk warm, precies of de zon en de vochtigheid alle energie wegzuigen. Het vervoer is zoals altijd een probleem. Gisteren voor het eerst een beetje kunnen doorzakken in een jeugdherberg met een paar engelsmannen. Het deed deugd om eens langer op te blijven dan 9 uur! des avonds en om eens een paar andere mensen te zien zonder kapje op. Vanaf dinsdag begint bij mij alvast het echte werk. Gisteren en eergisteren heb ik kennis kunnen maken met de staff van streetwise en hebben we het gebouw een beetje op orde gebracht. Het is een groot gebouw met verschillende kamers en ruimtes voor vanalles en nog wat. De staat ervan kan je best vergelijken met de speelpleinwerking in het raadsherenpark. Geen grote luxe dus. Met Inge is alles in orde. Zij heeft al een week van jetje gegeven en verdient dus een weekendje rust. We hopen dat ginder alles in orde is en groeten jullie syabonga nico en inge Heel waarschijnlijk zullen onze contacten iets meer per gewone post verlopen. Als je een berichtje ontvangt, laat het aan elkaar weten, zo kunnen we aan iedereen een ander verhaaltje vertellen.
9.1.2002		Vanavond rond 19u en bij 28° Celcius aan de andere kant van de lijn kreeg het thuisfront het volgende nieuws door: Wij volgden vandaag een ganse dag les in de Zulu-taal. Dit was even boeiend als vermoeiend. 's Morgens staan wij op rond 5u30 en het gebeurt dat wij rond 21u met de kippen op stok gaan. 's Nachts houden apen en vogels ons wel eens wakker. 4 km van het logement verwijderd start ik (Nico) morgen, samen met o.a. een Duitse vrouw en een Engels echtpaar, met het in orde brengen van de verblijfplaats voor de straatkinderen. Inge vertelt dat zij in het ziekenhuis begeleid wordt door een jonge psychologe. In het ziekenhuis is veel miserie en er is absoluut geen vergelijking met wat bij ons gangbaar is, 3 weken wachttijd voor spoedopname ... Haar job zal er in bestaan om 'opgegeven' patiënten te overhalen terug naar huis te gaan om dan verder thuis verzorgd worden. De aids-patiënten zijn veelal jonge mensen tussen 25/30 jaar en dikwijls ook kinderen, zelden ouder dan 3 jaar. Vanaf morgen krijgt zij een tolk ter beschikking om beter met de patiënten te communiceren. Niettegenstaande het zware werk is zij toch erg tevreden ... Veel tijd om onze e-mails te lezen is er niet ... brieven via gewone post zijn eveneens welkom. Die kunnen verzonden worden op het adres van het pension: Guesthouse Tre Fontane, Abbot Francis Road, Mariannhill. KwaZulu Natal. SOUTH AFRICA. P.O. Box 10305, Ashwood 3605 of naar St Mary's Hospital, Private Bag X16, Ashwood, KwaZulu Natal, 3606, South Africa. c/o (Care of) The Community Outreach Centre.
8.1.2002		Inge schrijft: Gisteren ben ik begonnen in het ziekenhuis. Alles is OK hier. De temperatuur vraagt wat aanpassing, maar ik begin het te appreciëren. Hier in het ziekenhuis is iedereen super lief voor mij. Al wat je hier ziet kan je je niet voorstellen in België: veel miserie,ondervoede en stervende kinderen, maar ook veel mensen die elke dag opnieuw hun tijd en energie enthousiast spenderen aan deze mensen. Het werk is frustrerend omdat de mensen geen toekomst hebben: AIDS, armoede, werkloosheid, dat zijn geen problemen die over 10 jaar verdwenen zullen zijn. We hebben hier ook al heel veel leuke dingen meegemaakt, het is niet allemeel miserie, maar de slechte dingen maken het meeste indruk nu. Ik moet afsluiten nu, back to work. We zijn hier in goede handen, echt waar. Groeten aan iedereen.
6.1.2002		Vanuit het zeer warme Mariannhill berichten Nico & Inge dat zij het goed stellen. De indrukken van de eerste dagen zijn zowel contrasterend als confronterend: het overbevolkte ziekenhuis, waar patiënten liggen te sterven in de gangen, is een schril contrast met het immens grote shopping center in Durban. Morgen is het voor Inge haar eerste werkdag. Toch wel spannend!
4.1.2002		Nico & Inge laten het thuisfront weten dat de reis, weliswaar met vertraging, goed verlopen is en dat zij behouden op hun bestemming zijn aangekomen.