Maart 2002

25.3.2002

De voorbije week was het voor Inge & Nico elke dag toch al een beetje afscheid nemen van Mariannhill en de mensen die zij daar de voorbije 3 maanden leerden kennen: woensdag leuke barbeque, donderdag laatste rit naar de mensen in de communities, vrijdagavond bij een glaasje wijn urenlang praten met Sister Silke over de dingen des levens.

Zaterdagvoormiddag vertrokken Nico & Inge uit Mariannhill richting Wild Coast en hielden hun eerste halte in Port Eduard. Zij zullen hier enkele dagen logeren in een Backpackers. Gisteren was het een hele rustige dag van wandelen in de bossen, lezen en zelf hun eigen potje koken. Voor vandaag plannen ze de dag te beginnen met een strandwandeling om 7 u 's morgens. De volgende voorziene haltes zijn Port St. Johns en East Londen (dit laatste wel te verstaan in Z.A)

22.3.2002

Marij, de moeder van Inge, stuurde Sister Silke enkele mailtjes met o.a. dankwoordjes. Hierna enkele fragmenten uit de antwoorden van Sister Silke.

--- knip ---
Beste Marij,
Mijn Nederlands is niet heel goed. Mar ik zal even geprobeeren als het nog tenminste een beetje functioneerd....Haartelijk bedankt voor U brief. Ik ben heel blij om Inge en Nico hier te hebben, zij zijn werkelijk een groot steun en hulp voor de project.
Het project is in het moment in een tijd van transformatie, omdat dinge gewoon niet zo liepen als zij zouden. Dus hadden wij enige werk te doen om een databank te installieren,alle papieren en plats te krijgen, de mensen te motiveeren om anders te werken...en Inge en Nico zijn een echt cadeautje geweest en
deeze tijd! Zij waren heelemal gemotiveerd en echt een groote hulp met de medeweerkers als wel als met de domme papieren...en zij heben humor. Dat is ontzettend noodig hier!!! ( Ik woude hun graag clonen, maar zij wouden niet...) Ik hoop dat Inge tijd genoog had om voor haar studie te werken...ik hoop maar!
Nico heft sommige kilogramme verloren, je word bang waneer je hem ziet...ik hoop dat het belgische beer daar weer iets tegen doet. Ik moet echt twee keer kijken,om Nico een keer te zien.
Ik hoop dat zij de tijd hier genooten hebben en ik neem hun graag terug een andere jaar.

Met groetjes vanuit Mariannhill
Silke
--- einde ---

--- knip ---
Voor Nico geen sorge, daar is heelemal geen risk met de infuusie. Ik denk dat zij Nico alleenmaar electrolyte gegeven hebben omdat hij een beetje "te droog"was...(beer had het ook gedaan maar zij heebn geen alkohol in de ziekenhuis).
Inge werkt hart in het moment, druk bezig met haar skoolwerk..ik denk zij doet genoeg. en in denk dat haar supervisor in skool ook moet verstaan,dat je niet alleen maar naar Afrika gaat om te werken..U moet ook iets zien van de wereld!
Vandaag heeben zij mij uitgenoodigt om met hun te gaan eten in een restaurantje. Zal wel heel mooie werde...
Ik zal Inge en Nico heel erg missen als ze vertrokken zijn...jammer, maar dat kan man nieets aan doen.

Met groeten uit Zuid Afrika
Silke
--- einde ---

21.3.2002		Het vrijwilligerswerk in Mariannhill zit er voor Nico op, de stage van Inge is afgelopen. Gisteren organiseerden zij een braai voor de mensen van het ziekenhuis waarmee zij gedurende de voorbije 3 maanden samenwerkten. Niemand verwachtte dit en iedereen was dan ook aangenaam en blij verrast. Van Sister Silke kregen Inge & Nico twee boeken. Zij begonnen ze al dezelfde avond te lezen en hopen vandaag tijd te hebben om erin verder te lezen. Goed dus! Ontspanning is nu meer dan verdiend. Morgen of zaterdag vertrekken ze richting WildCoast naar Vuna Valley Backpackers in Port Eduard, althans dat zijn de plannen toch.
20.3.2002		Nico stuurde ons vandaag zijn verslag voor 'De Nieuwe Spetser' van de maand maart. U kan het hier lezen.
15.3.2002		Nico stuurde ons vandaag nog een serietje foto's - De commentaar komt wellicht later, maar zo te zien zijn het foto's van het feestje van 8.3.2002 (zie bericht van 12.3.2002 hieronder) - Je kan de foto's hier bekijken. 20.3.2002 Update: de commentaar bij de foto's kan je lezen in het verslag voor 'De Nieuwe Spetser' van de maand maart onder de rubriek 'Isizulu en Idombholo'.
13.3.2002		Nico en Inge stuurden ons vandaag een serie foto's. Je kan ze hier bekijken.
12.3.2002		Sinds 3.3.2002 geen nieuws meer aangevuld op deze site betekent niet dat we geen contacten meer hadden met onze Zuid-Afrika avonturiers. Het eten van een koebeest heeft bij onze avonturiers voor wat 'darmproblemen' gezorgd zodat er niet zo gek veel nieuws te rapen viel. Hier een stukje van het verhaal. Op 8.3.2002 werd een klein feestje gehouden voor een zuster die haar 60ste verjaardag vierde. Nico schreef: Het was de moeite, zingen en dansen en ... het opeten van een koe die de dag voordien was geslacht. De mannen (ook ik dus) hebben het hoofd verorberd (gekookt net zoals de varkenskop) en de vrouwen (zonder Inge) de ingewanden. Nadien begonnen ze het vlees van de poten te versnijden dat al een dag in de zon had gelegen om te braaien. Alles werd doorgespoeld met het nodige zulubier, een brouwsel van graan en nog wat andere ingredienten dat ze een tijdje laten gisten tot er wat alcohol in terug te vinden is... het smaakt een beetje zuur (cider) en je krijgt er een zulu buik van. Zondagavond hebben wij met Nico getelefoneerd. Het weekend was rustig verlopen maar met de nodige darmproblemen. Inge had daar geen last van. Gisterennamiddag ontvingen wij volgend mailtje van Nico: Al eens een non 'go to hell' horen roepen? Ik zonet wel, indrukwekkend. Heel kort dan maar met de deur in huis vallen. Deze voormiddag heb ik toch nog maar eens een bezoekje gebracht aan de dokter hier. Twee dagen diarree kan immers ook cholera en veel meer in uw buik betekenen. De dokter keek naar mijn tong en zei: wel jij hebt een pracht van een uitdrogingsverschijnsel in uw mond. Zonder ruttettutten een infuus in mijn arm met een soort van vocht (geen medicijn) en een liter water naast mijn bed. Ik mocht naar het guesthouse als die alletwee in mijn lichaam verdwenen waren. Om 12 uur was dit het geval, eerst gegeten en dan naar het guesthouse. Op bed in slaap gevallen en nu ben ik hier om Inge op te halen, seffens moet ik immers braaimeester spelen (en eten van iedereen die ik hier tegen kom). Je hoort het, iedereen hier kan er mee lachen (iemand van het project kwam zelfs vragen of ik thuisverzorging nodig had en of ze een home based carer moesten voorzien), nu is het aan jullie om niet te panikeren he. Ik ben terug vochtig genoeg en volledig bij mijn positieven, alhoewel die nooit zijn weggeweest! Tot daar het verhaal. Inge liet deze namiddag weten dat alles terug onder controle is.

3.3.2002

Op 1 dag na zijn Nico & Inge vandaag 2 maanden van huis. Nog een paar weken en hun werk aldaar zit erop en kunnen zij er van enkele dagen vakantie genieten. De tijd gaat snel ...

Nico stuurde ons vandaag enkele berichtjes: Braai 1 - Braai 2 - Ixopo

en voegt er volgend slot aan toe:

Ondertussen zijn we ons meer en meer bewust van het feit dat de tijd hier nog sneller vliegt dan elders. Van het mooie weer vandaag dan maar gebruik gemaakt om de omgeving wat te fotograferen, zodat ook jullie, trouwe lezers, binnenkort iets te zien hebben. De rest van de dag zal weinig avontuurlijk zijn: een pintje bier of flesje wijn aan het zwembad met een boekje en that's it.

Deze pagina maakt deel uit van de site http://www.revom.com/afrika